Νευροχειρουργός Νίκος Μαραθεύτης


  Επικοινωνία : 210 6416016

Αυχενικό σύνδρομο

Κήλη Αυχενικού δίσκου – Αυχενική Μυελοπάθεια – Σπονδύλωση

Αυχενικό Σύνδρομο ή Αυχεναλγία εμφανίζει 1 στους 10 ανθρώπους όλων των ηλικιών πράγμα που σημαίνει ότι πάσχουν 1.000.000 Έλληνες και Ελληνίδες. Οι μισοί περίπου έχουν σοβαρό πρόβλημα, που απαιτεί ιατρική παρακολούθηση και φαρμακευτική θεραπεία. Οι γυναίκες εμφανίζουν πολύ πιο συχνά Αυχενικό σύνδρομο (2-4 φορές συχνότερα των ανδρών). Ακόμη και στον ώμο, το συχνότερο αίτιο πόνου είναι η αυχενική ριζοπάθεια και ακολουθεί η περιαρθρίτιδα του ώμου.

Συμπτώματα αυχενικού συνδρόμου

Τα συνήθη συμπτώματα του αυχενικού συνδρόμου, ή αυχεναλγίας, είναι η δυσκαμψία, ο πόνος στον αυχένα που μπορεί να αντανακλάει στα χέρια και τη ράχη. Μπορεί να συνυπάρχει πονοκέφαλος, ιδίως στη βάση της κεφαλής και η λεγόμενη “καρυβαρία”, δηλαδή ένα συνεχές, επώδυνο βάρος, σαν να μη μπορεί ο ασθενής να στηρίξει το βάρος του κεφαλιού του. Σε μερικές περιπτώσεις υπάρχει ζάλη και αστάθεια στο περπάτημα, ακόμη και ίλιγγος. Η συχνότητα της πάθησης είναι πολύ υψηλή. Υπολογίζεται ότι περίπου 1.000.000 άνθρωποι στην Ελλάδα πάσχουν από αυχενικό σύνδρομο. Από αυτούς οι μισοί περίπου έχουν σοβαρό πρόβλημα, που απαιτεί ιατρική παρακολούθηση και φαρμακευτική ή άλλη θεραπεία.

Θεραπεία αυχενικού Συνδρόμου

Η θεραπεία του Αυχενικού συνδρόμου χωρίζεται πρακτικά σε 3 επίπεδα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την επιμονή των συμπτωμάτων, καθώς και από τα ευρήματα των ειδικών διαγνωστικών εξετάσεων, κυρίως μαγνητική τομογραφία και ηλεκτρομυογράφημα. Έτσι έχουμε τη Θεραπεία 1ου επιπέδου, που περιλαμβάνει φάρμακα (αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά), κατάκλιση – ανάπαυση, κολάρο αυχένα, φυσικοθεραπεία – κινησιοθεραπεία (εφόσον ενδείκνυται), ελάττωση βάρους – δίαιτα, αποφυγή άρσεως βαρών. Αν αυτά δεν ανακουφίσουν το Αυχενικό Σύνδρομο, τότε περνάμε στη θεραπεία 2ου επιπέδου που περιλαμβάνει, όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά, τη λειτουργική επανεκπαίδευση, τα ιαματικά λουτρά, τη γυμναστική στην πισίνα και ειδική γυμναστική. Στις περιπτώσεις που δεν ανευρίσκεται σοβαρό αίτιο που να απαιτεί χειρουργική επέμβαση, μπορούν να δοκιμαστούν και εναλλακτικές μέθοδοι θεραπείας όπως ο βελονισμός.
Για το Αυχενικό Σύνδρομο, υπάρχει και η Θεραπεία 3ου επιπέδου (επεμβατικές θεραπείες), σε περιπτώσεις όπου υπάρχει πχ μεγάλη δισκοκήλη που προκαλεί νευρολογικές διαταραχές όπως είναι αδυναμία εκτέλεσης λεπτών κινήσεων στα χέρια, τα συνεχή μουδιάσματα, η απώλεια της δύναμης των άνω άκρων, η αυχενική μυελοπάθεια (τραυματισμός ή πίεση του νωτιαίου μυελού). Επίσης επεμβατική θεραπεία απαιτείται και σε ασθενείς που έχουν επανειλημμένες υποτροπές, όταν υπάρχει πόνος που δεν υποχωρεί με φάρμακα και όταν η Συντηρητική θεραπεία για 3 μήνες δεν αποδώσει.

Παρόμοια με τις κήλες των οσφυικών δίσκων, μπορεί να παρατηρηθούν ανάλογα φαινόμενα και στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να υπάρχει αντίστοιχη συμπτωματολογία, δηλαδή πόνος στον αυχένα, πονοκέφαλος, μουδιάσματα ή κάψιμο στα άνω άκρα, περιορισμός της κινητικότητας του αυχένα ή και συμπτώματα από τα κάτω άκρα. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις πιέζεται και ο νωτιαίος μυελός, μια πιο σοβαρή πάθηση που ονομάζεται αυχενική μυελοπάθεια και συνήθως χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση. Αν πιέζεται μία ή περισσότερες ρίζες νεύρων και τα συμπτώματα δεν υποχωρούν με συντηρητική αγωγή (φάρμακα, φυσιοθεραπεία), ή αν υπάρχει αδυναμία του άκρου ή αν τα συμπτώματα είναι τόσο σοβαρά ώστε να επηρεάζουν σαφώς την ποιότητα ζωής του ασθενούς, τότε απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση.

Δείτε σχετικά:

Χειρουργική αντιμετώπιση

Στην πρόσθια αυχενική δισκεκτομή αφαιρείται ένας ή περισσότεροι δίσκοι με μια μικρή τομή 2-3 εκατοστών στην πρόσθια επιφάνεια του λαιμού (σε περιοχή φυσιολογικής ρυτίδωσης του δέρματος, ώστε το αισθητικό αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικό).  Στην θέση του δίσκου που έχει αφαιρεθεί τοποθετείται ειδικό μόσχευμα από πλαστικό υλικό ή τεχνητός δίσκος από τιτάνιο και πλαστικό όποτε αυτό είναι τεχνικά δυνατό. Η επέμβαση γίνεται πάντα με χειρουργικό μικροσκόπιο, ενώ αν χρειάζεται, αφαιρούνται και τμήματα παθολογικού (υπερτροφικού) οστού (τα λεγόμενα «άλατα», ή πιο σωστά, οστεόφυτα), που διαταράσσουν την αρχιτεκτονική των σπονδύλων ή πιέζουν τις ρίζες των νεύρων συντελώντας στα συμπτώματα (σπονδύλωση). Η επέμβαση διαρκεί περίπου 1-2 ώρες, οι κίνδυνοι για σοβαρή μετεγχειρητική επιπλοκή είναι περίπου 1% και ο ασθενής παίρνει εξιτήριο από το νοσοκομείο 36 ώρες μετά την επέμβαση.


 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *