Νευροχειρουργός Νίκος Μαραθεύτης


  Επικοινωνία : 210 6416016

All Posts in Category: Παθήσεις

Δισκοκήλη: Νέα δεδομένα στην αντιμετωπισή της

Τα τελευταία χρόνια, η χειρουργική της σπονδυλικής στήλης, έχει κάνει τεράστια πρόοδο. Μέχρι πρόσφατα, ή ακόμη και τώρα, όταν ένας ασθενής μάθαινε ότι χρειάζεται να χειρουργηθεί στη μέση, βίωνε μεγάλο φόβο και ανασφάλεια. Όλοι έχουν κάποιον φίλο, γνωστό ή γείτονα, που μετά από ένα χειρουργείο στη μέση για δισκοκήλη, υπέφερε για πολύ καιρό, δεν έλυνε το πρόβλημά του, ή πονούσε ακόμη χειρότερα. Οι περισσότεροι βέβαια γίνονταν καλά, αλλά μετά από αρκετό καιρό μετά την επέμβαση.

Διαδερμική Οσφυϊκή Αποσυμπίεση

Σήμερα η εικόνα αυτή έχει αρχίσει να αναστρέφεται και αυτή είναι μόνο η αρχή. Γιατί έχει έρθει και στην Ελλάδα η πιο σύγχρονη τεχνική αποκατάστασης της μέσης: Η Διαδερμική Οσφυϊκή Αποσυμπίεση. Η μέθοδος έχει όλα τα πλεονεκτήματα της χειρουργικής θεραπείας, δηλαδή ανατομική και λειτουργική αποκατάσταση του προβλήματος. Ωστόσο, δεν συνοδεύεται από την ταλαιπωρία, τους μετεγχειρητικούς πόνους και την καθήλωση στο κρεβάτι, όπως η γνωστή κανονική χειρουργική επέμβαση.

Πιο συγκεκριμένα: όποιος ασθενής υποφέρει από συμπτώματα σπονδυλικής στένωσης, σχεδόν το 10% του πληθυσμού, πάνω από τα 50 έτη, ή από οσφυική δισκοκήλη, που του προκαλεί σοβαρά συμπτώματα οσφυαλγίας και ισχιαλγίας (επίμονο πόνο στη μέση και το πόδι, συχνά σε άτομα νεαρής ηλικίας), μέχρι τώρα είχε 2 επιλογές: Η πρώτη επιλογή ήταν να παίρνει πολλά φάρμακα, να κάνει φυσιοθεραπείες και να χάνει μέρες από την εργασία και τις δραστηριότητές του κάθε φορά που είχε κρίση του πόνου, δηλαδή συνήθως 1-3 φορές το χρόνο. Η δεύτερη επιλογή ήταν να μπει στο χειρουργείο, συχνά με φόβο και ανασφάλεια για το τελικό αποτέλεσμα.

Τώρα όμως με την Διαδερμική Οσφυϊκή Αποσυμπίεση, ο ασθενής έχει σχεδόν πλήρη αποκατάσταση, χωρίς τους κινδύνους του ανοιχτού χειρουργείου, ή την ταλαιπωρία της διαρκούς υποτροπής και των φαρμάκων.

Ούτε μια μέρα στο κρεβάτι

Με μια ημερήσια νοσηλεία μερικών ωρών στο νοσοκομείο, γίνεται μια τομή μερικών χιλιοστών, η οποία φαίνεται μετά σαν αμυχή στο δέρμα. Ο ασθενής δεν χάνει αίμα και δεν τραυματίζεται το μυοσκελετικό σύστημα. Από αυτό το μικρό άνοιγμα γίνονται όλα όσα χρειάζονται για να αποσυμπιεστεί πλήρως ο σπονδυλικός σωλήνας και τα νεύρα που πιέζονται.

Σε λίγες μόνο μέρες, ο ασθενής επιστρέφει πλήρως στις δραστηριότητές του. Δεν χρειάζεται να μείνει ούτε μια μέρα στο κρεβάτι. Η ανακούφιση των συμπτωμάτων του είναι άμεση και αισθητή. Όπως λένε οι ασθενείς «το πόδι ξεμουδιάζει, γίνεται πιο δυνατό και το περπάτημα πιο σίγουρο». Η μετεγχειρητική φαρμακευτική αγωγή είναι πρακτικά ανύπαρκτη (μικρή δόση παρακεταμόλης).

Το πρόβλημα παύει να υφίσταται και όλοι οι ασθενείς αναλαμβάνουν χωρίς πόνους τις καθημερινές τους ασχολίες. Οι νεότεροι πηγαίνουν γρήγορα πίσω στη δουλειά τους. Οι μεγαλύτεροι μπορούν να περπατούν και πάλι όσο θέλουν, ώστε να φροντίζουν τις εργασίες τους ή να επισκέπτονται τους φίλους τους, χωρίς να σκέφτονται ότι δεν μπορούν να κάνουν πάνω από 100-200 μέτρα χωρίς να σταματήσουν από τον πόνο.

Η πλέον σύγχρονη χειρουργική μέθοδος, δεν είναι απρόσιτη για κανέναν. Χάρη σε αυτή, όποιος κάνει χειρωνακτική εργασία ή κάνει καθιστική ζωή και έχει ανάγκη να δουλέψει για να ζήσει, μπορεί να δουλέψει πάλι χωρίς πόνο. Αλλά κι αν είναι μεγαλύτερης ηλικίας, δεν απομονώνεται στο σπίτι, μαραζώνοντας, επειδή δεν αντέχει να βγει να περπατήσει στο δρόμο. Η λύση πλέον υπάρχει, για όλους!

Ν. Μαραθεύτης
Διευθυντης Νευροχειρουργικης Κλινικης
Ευρωκλινικη Αθηνων

Δημοσιεύτηκε στο boro.gr

Read More

Αναπτυξιακές ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού σωλήνα

 

 

Αν η σύγκλιση της σπονδυλικής στήλης δεν είναι πλήρης, μπορεί ένα μέρος της μήνιγγας (μηνιγγοκήλη) ή και του νωτιαίου μυελού (μηνιγγομυελοκήλη) να μένει απροστάτευτο και ακάλυπτο στη ράχη. Η πάθηση αυτή ονομάζεται δισχιδής ράχη και έχει διάφορες διαβαθμίσεις ανάλογα με το είδος των ιστών που λείπουν. Η κατάσταση αυτή διορθώνεται χειρουργικά συνήθως αμέσως μετά τη γέννηση και πρέπει να έχει διαπιστωθεί από τον ενδομήτριο υπέρηχο κατά τη διάρκεια της κύησης. Συχνά συνδυάζεται με απώλεια εγκεφαλονωτιαίου υγρού ή και υδροκέφαλο. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα μπορεί να υπάρξουν σοβαρές νευρολογικές συνέπειες ή και λοίμωξη.
Σε άλλες περιπτώσεις, ακόμη και σε πλήρη σύγκλιση του κεντρικού σωλήνα μπορεί να υπάρχουν άλλα προβλήματα, όπως οι συγγενείς δερμοειδείς κύστεις και τα συρίγγια, τα οποία προδιαθέτουν σε μηνιγγίτιδες και άλλες λοιμώξεις και συνήθως απαιτούν χειρουργική αποκατάσταση. Υπάρχουν επίσης και διαταραχές του ίδιου του νωτιαίου μυελού (διαστηματομυελία) ή των περιβλημάτων του (νευρεντερικές κύστεις) ή του συνδέσμου που συγκρατεί το νωτιαίο μυελό στη βάση της σπονδυλικής στήλης (καθηλωμένο τελικό νημάτιο). Όσο νωρίτερα διαγιγνώσκονται αυτές οι καταστάσεις, τόσο πιο αποτελεσματική και η θεραπευτική (συνήθως χειρουργική) παρέμβαση.

Read More

Παιδικός Υδροκέφαλος

Είναι ίσως η συχνότερη παιδο-νευροχειρουργική πάθηση. Τα αίτια ποικίλλουν. Ο υδροκέφαλος γενικά μπορεί να οφείλεται σε απόφραξη της κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, σε ανεπαρκή επαναρρόφησή του ή σε υπερπαραγωγή του.  Συχνά απαιτείται εκτροπή της κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού με τοποθέτηση βαλβίδας. Το υγρό μπορεί να παροχετεύεται στην κοιλιακή χώρα, ή σπανιότερα σε μια μεγάλη φλέβα κι από κει στην καρδιά, ή στον θώρακα, μεταξύ των πνευμόνων και του τοιχώματος του θώρακα. Η έγκαιρη διάγνωση της πάθησης αυτής προλαμβάνει σοβαρά νευρολογικά προβλήματα που μπορεί να είναι απειλητικά και για τη ζωή του παιδιού. Μερικές φορές η διάγνωση γίνεται και πριν τη γέννηση του παιδιού, με τον ενδομήτριο υπέρηχο. Αν και συνήθως πρόκειται για καλοήθη πάθηση, μερικές φορές μπορεί η βαλβίδα να φράξει ή να μολυνθεί, οπότε μπορεί να απειληθεί η ζωή του παιδιού από την αυξημένη ενδοκράνια πίεση. Η έγκαιρη διάγνωση και αποσυμπίεση σώζει τη ζωή του παιδιού.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης είναι έμετοι, κεφαλαλγία, βυθιότητα, υπνηλία ενώ η βυθοσκόπηση των οφθαλμών μπορεί να αποκαλύψει το λεγόμενο οίδημα οπτικών θηλών, που είναι σημαντικό σημείο της αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης. Μπορεί να απαιτηθεί πολλές φορές στη ζωή ενός παιδιού, να γίνει επιδιόρθωση της βαλβίδας. Οι σύγχρονες απεικονιστικές μέθοδοι όπως η cine-MRI (Μαγνητική κινηματογραφία) μας δίνουν νέες πληροφορίες για τη παθοφυσιολογία του υδροκεφάλου.

Read More

Κρανιοσυνοστώσεις

 

 

Τα οστά του κρανίου αναπτύσσονται σε επιφάνεια κατά τη διάρκεια των παιδικών χρόνων. Μπορούμε να τα φανταστούμε σαν νησιά που μεγαλώνουν και τελικά ενώνονται μεταξύ τους, σχηματίζοντας τις ραφές. Στα μωρά μπορεί κανείς να ψηλαφίσει τα κενά ανάμεσα στα οστά (πηγές). Μερικές φορές όμως μπορεί οι ραφές να σχηματίζονται πρόωρα ή σε ασυμμετρία μεταξύ της αριστερής και της δεξιάς πλευράς.

Το ακριβές αίτιο αυτής της δυσπλασίας είναι ακόμη άγνωστο.
Η συχνότητα των κρανιοσυνοστώσεων υπολογίζεται στις 2 ανά 2.000 νεογέννητα για τα οποία στο 10-20% υπάρχει κληρονομικότητα. Η κρανιοσυνοστέωση μπορεί να εκδηλωθεί στα πλαίσια ενός συνδρόμου, δηλαδή σε συνδυασμό με άλλες δυσπλασίες, π.χ. συνδακτυλία (σύνδρομο Apert), υποπλασία άνω γνάθου (σύνδρομο Crouzon) κ.α.

Η δυσραφία του κρανίου μπορεί να επηρεάζει μία ή περισσότερες ραφές. Αν υπάρχει πρόωρη σύγκλιση της οβελιαίας ραφής, το αποτέλεσμα είναι η αύξηση της πρόσθιο-οπίσθιας διαμέτρου και τότε παρατηρείται σκαφοκεφαλία (δολιχοκεφαλία ή μακρυκεφαλία).
Αν συμβεί αμφοτερόπλευρη σύγκλειση της στεφανιαίας ραφής τότε το αποτέλεσμα είναι μικρότερο αλλά πεπλατυσμένο κεφάλι, δηλαδή βραχυκεφαλία, που συναντάται στα πλαίσια άλλων δυσπλασιών, όπως το σύνδρομο Crouzon.
Πρόωρη μονόπλευρη σύγκλειση της στεφανιαίας ραφής έχει σαν αποτέλεσμα ανύψωση του οφθαλμικού κόγχου και έντονη ασυμμετρία, δηλαδή πλαγιοκεφαλία, που είναι περισσότερο συχνή στα κορίτσια και δεύτερη σε συχνότητα μετά την σκαφοκεφαλία από όλες τις κρανιοστενώσεις.
Τέλος, σπανιότερη είναι η τριγωνοκεφαλία. Αυτή παρατηρείται μετά από πρόωρη σύγκλειση της μετωπιαίας ραφής. Το μέτωπο γίνεται τριγωνικό με μικρή απόσταση των ματιών.
Πρόωρη σύγκλειση όλων των ραφών έχει σαν αποτέλεσμα ένα μυτερό κεφάλι, οξυκεφαλία, και μικροκεφαλία. Στην περίπτωση αυτή παρατηρείται και αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης και κίνδυνος νευρολογικής βλάβης.

Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική ή χειρουργική. Στην δεύτερη περίπτωση γίνεται επέμβαση κρανιοπλαστικής. Στην πρώτη περίπτωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ειδικό κράνος, εξατομικευμένο για το κάθε παιδί.
Στη σκαφοκεφαλία, η χειρουργική αντιμετώπιση συνιστάται περισσότερο για κοσμητικούς λόγους. Όταν οι δυσπλασίες είναι πολύπλοκες ή συμμετέχουν πολλές ραφές, τότε η χειρουργική θεραπεία είναι απαραίτητη για να αποφύγουμε τη νευρολογική βλάβη.
Η χειρουργική επέμβαση πρέπει να γίνεται πριν τον 6ο μήνα της ζωής. Στην απλή συνοστέωση αρκεί συνήθως η αφαίρεση της ραφής με ή χωρίς κάλυψη των άκρων με σιλικόνη, για να καθυστερήσει η σύγκλειση.
Σε πιο περίπλοκες δυσπλασίες μπορεί να χρειασθούν σύνθετες κρανιεκτομίες, ανακατασκευή του οφθαλμικού κόγχου, και απαιτούνται πολλαπλά χειρουργεία, που γίνονται από κρανιοπροσωπικούς χειρουργούς και εξειδικευμένους νευροχειρουργούς.

 

Read More

Σύνδρομο Chiari και Συριγγομυελία

 

 

Με τον όρο Σύνδρομο Chiari εννοούμε μια ομάδα παθήσεων που έχουν ως σημείο αναφοράς την ανατομική διαταραχή της θέσης του κατώτερου τμήματος του εγκεφάλου και της παρεγκεφαλίδας. Έτσι, μπορεί ένα μέρος της παρεγκεφαλίδας να βρίσκεται εκτός του κρανίου, μεταναστεύοντας προς τα κάτω στην κρανιο-αυχενική συμβολή, πιέζοντας έτσι τον νωτιαίο μυελό. Υπάρχουν 4 διαβαθμίσεις στην έκτοπη θέση των ανατομικών στοιχείων. Η διαταραχή αυτή, συνήθως συνοδεύεται και με διαταραχή της κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, γύρω και μέσα στον νωτιαίο μυελό ή και τον εγκέφαλο.  Με τη χρήση της μαγνητικής τομογραφίας μπορούμε να διαγνώσουμε τη διαταραχή αυτή. Κλινικά, στο σύνδρομο Chiari I, που είναι και το συχνότερο, μπορεί να υπάρχει ισχυρή κεφαλαλγία, συμπτώματα από τα άνω και κάτω άκρα, διαταραχή της αίσθησης του ζεστού και του κρύου, αστάθεια βάδισης, διαταραχές της ούρησης και αφόδευσης και άλλα. Μερικές φορές το σύνδρομο αυτό συνοδεύεται κι από άλλες διαταραχές όπως σκολίωση της σπονδυλικής στήλης.
Η συριγγομυελία αφορά την υπερβολική ποσότητα εγκεφαλονωτιαίου υγρού μέσα στο κέντρο του νωτιαίου μυελού. Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με αυτά του συνδρόμου Chiari, δεδομένου ότι οι δυο αυτές καταστάσεις μπορεί να συνυπάρχουν (σχέση αιτίου-αποτελέσματος). Συριγγομυελία μπορεί επίσης να δημιουργηθεί και μετά από τραυματισμό του νωτιαίου μυελού (κακώσεις, ισχαιμία).
Το σύνδρομο Chiari αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση, με τομή στο πίσω μέρος του αυχένα. Γίνεται τομή της σκληράς μήνιγγας και δημιουργείται επιπλέον ανατομικός χώρος για τη κυκλοφορία και παροχέτευση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Η επέμβαση γίνεται φυσικά υπό ολική αναισθησία, διαρκεί περίπου 2 ώρες και απαιτείται παραμονή στο νοσοκομείο για 4-5 μέρες. Με τη βαθμιαία εξισορρόπηση της κυκλοφορίας του  εγκεφαλονωτιαίου υγρού, τα συμπτώματα βαθμιαία υποχωρούν, ενώ μπορεί και να υποχωρήσει και η συριγγομυελία. Στην περίπτωση της μετατραυματικής συριγγομυελίας, δυστυχώς η πορεία μπορεί να μην είναι εξίσου καλή και αντιμετωπίζεται πιο δύσκολα. Ακόμη και η παροχέτευση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μπορεί να μην έχει τα επιθυμητά κλινικά αποτελέσματα σε πολλές περιπτώσεις.

Read More

Αραχνοειδείς κύστεις

 

 

Πρόκειται για συγγενείς διαταραχές που σχηματίζονται από παθολογική ανάπτυξη ενός από τα καλύμματα του εγκεφάλου, την αραχνοειδή μήνιγγα. Φυσιολογικά αυτή η μήνιγγα είναι μια λεπτή μεμβράνη που καλύπτει τον εγκέφαλο, αφήνοντας μόνο ελάχιστο χώρο ανάμεσα, όπου βρίσκεται και κυκλοφορεί εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Αν η μεμβράνη αυτή επιτρέψει (λόγω ανατομικής βλάβης) τη συσσώρευση αυτού του υγρού, δημιουργούνται κύστεις που παγιδεύουν υγρό και μπορεί να πιέσουν τον εγκέφαλο. Η διάγνωση γίνεται με αξονική και μαγνητική τομογραφία. Κλινικά μπορεί να μην προκαλούν κανένα σύμπτωμα, ή να προκαλούν επιληπτικές κρίσεις, ισχυρούς πονοκεφάλους, αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης  και άλλα συμπτώματα. Είναι καλοήθεις παθήσεις που μπορεί να χρειαστούν απλές χειρουργικές παρεμβάσεις, στις οποίες το υγρό παροχετεύεται προς τη φυσιολογική οδό κυκλοφορίας του, ώστε ο εγκέφαλος να αποσυμπιεστεί.

Read More